بیانیه شماره 2  " دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای سراسر ایران"

بر طبق اخبار و اظهار نظرهایی که به دستمان رسیده است ، در پی صدور نخستین بیانیه ما در تاریخ 26 بهمن ماه 1386 که تنها شامل اعلام موجودیت این جریان جدید و نیز لیست جمعهای تشکیل دهنده این جریان بود ، سوالاتی در اذهان گروهی از فعالین و علاقمندان پیرامون ماهیت و نظرات  جریان ما ایجاد گشته است .

بدین وسیله به شکلی خلاصه و فوری و صرفا جهت زدودن سریع پاره ای از ابهامات پیش آمده به  اطلاع می رساند که این جریان یعنی جریان " دانشجویان سوسیالیست "  که شکل گیری آن در شرایط کنونی و به دلیل ملاحظات صرفا عملی و اجرایی  عمدتا در مراکز دانشجویی استان فارس بوده است خود را جریانی متعلق به قطب  چپ جنبش دانشجویی ایران و بخشی از حرکت " دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب " می داند که در ماههای اخیر در پی حوادث 13 آذر ماه به حرکتی سراسری در جنبش دانشجویی ایران بدل گشته است . جریان " دانشجویان سوسیالیست " به عنوان و قالب " دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب " بمثابه ظرف فعالیت جنبشی فراگیر با هدف نمایندگی مطالبات موجود دربدنه جنبش دانشجویی  می نگرد که ساختار و شاکله اصلی آن می بایست از دانشجویان سوسیالیست متحد حول استراتژی سوسیالیستی در جنبش دانشجویی تشکیل شود .  تحقق چنین چشم اندازی البته در گرو فراروی از قطب بندیهای بی پایه و فاقد موضوعیت سیاسی و اجتماعی کنونی نظیر "چپ رادیکال " – " چپ کارگری " و ...  و همچنین تصفیه حساب با سیاستها و روشهای ناصواب گذشته بر اساس درسهای 13 آذر و گسست از آنها ، کوشش در جهت طرح و ارائه استراتژی سوسیالیستی و سیاست و افق پرولتری در جنبش دانشجویی ایران بمثابه یک جنبش دموکراتیک پیشتاز ،  اتحاد عمل براساس و حول این استراتژی و ایجاد تمایزها ، خط بندیها و مرزها باز بر اساس همین مقوله -  و نه عواملی مانند تعلق خاطرهای حزبی و سازمانی ، دغدغه های فرقه ای ، تئوریزه نمودن اختلافات و کدورتهای شخصی رهبران و ...  - با راهبردها و گرایشهای لیبرالیستی و رفرمیستی در جنبش دانشجویی  است . بنابراین اعلام موجودیت جریان "دانشجویان سوسیالیست " را نباید بمثابه انشعابی از حرکت "دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب " یا شکل گیری قطب دیگری در مقابل جریان یاد شده تعبیر کرد . جریان "دانشجویان سوسیالیست " حرکتی برآمده از درون " دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب " است که می کوشد برمبنای رویکرد " استراتژی محور" فوق الذکر به ستون فقرات و جریان اصلی شکل دهنده بدنه و سیاستهای این حرکت بدل شود . ما اعتقاد داریم تا دانشجویان سوسیالیست صفوف خود را برمحور یک استراتژی مدون سوسیالیستی ، انقلابی و کارگری منظم و منسجم ننمایند و آنگاه بر مبنای آن حرکت " دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب " را بمثابه ظرف فعالیت جنبشی سازمان ندهند ، قالب " دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب " به مکانی برای تداوم حیات برخی سیاستهای ناکارامد و نادرست گذشته و سردرگمی راهبردی و اکتیویسم فاقد نتیجه بدل خواهد شد  . بر این اساس ، در لحظه حاضر و در شرایط کنونی اما  می توان گفت که  به جریان " دانشجویان سوسیالیست " می توان بمثابه فراکسیونی در داخل حرکت "دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب " نگریست .  

" دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای سراسر ایران " همان گونه که در بیانیه قبلی اشاره شد به زودی و در قالب یک مانیفست به تشریح نظرات خود در مورد موضوعات فوق الذکر و مسایل عمده و اساسی قطب چپ در جنبش دانشجویی خواهند پرداخت و فعالین جنبش دانشجویی و به طور مشخص فعالین چپ این جنبش و دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب را به اتحاد عمل پیرامون این نظرات و فعالیت حول این مانیفست فراخواهند خواند . لازم به ذکر است که اخبار ، مطالب و مواضع  مربوط به ما از طریق وبلاگ " دانشجویان سوسیالیست دانشگاهها ایران " قابل پیگیری است .  

زنده باد سوسیالیسم!

دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای سراسر ایران     http://dsocialist.blogfa.com/

انقلاب ایران پس از 28 سال

انقلاب سال 1357 ایران یکی از انقلابات بزرگ توده ای دهه های اخیر تاریخ جهان بود. این انقلاب که در سالهای پایانی دهه هفتاد میلادی، بعنوان یکی از چند انقلاب هم عصر خود بر یک زمینه کمابیش مشابه و مساعد جهانی در گرفت، در عین حال انقلابی با خود ویژگی های شگفت انگیز و با رنگ آمیزی سیاسی و فرهنگی خاص خود بود. دامنه وسیع انقلاب 57، تعداد عظیم و مداوم شرکت کنندگان آن، تداوم تقریبا بی وقفه آن برای مدت نسبتا طولانی که طی آن مقابله هر روزه با ارتش و پلیس و نیروهای امنیتی سرانجام تا حد فرسودن و فلج کردن دستگاههای قهار سرکوب که دهها سال برای چنین روزی تعلیم دیده و تجهیز شده بودند، و نیز از طرف دیگر شدت شیفتگی همگانی، توهمات عمیق و تاثیر نافذ افیون عوام فریبی در آن به راستی چشمگیر و جای تامل است.

بنا بر این طبیعی است که انقلاب 57 و اثرات و پیامدهای آن هنوز برای سالها از جنبه های گوناگون محل بررسی و مناقشه باشد. در عین حال جای یک جمع بندی جامع از این انقلاب و پیامدهای آن از یک دیدگاه ماتریالیستی زنده خالی است.

آنچه ما در این مرور کوتاه میخواهیم روی آن انگشت بگذاریم، به ناچار محدود و انتخابی و از بسیاری جنبه ها، ناقص و ناکافی خواهد بود. به هر رو آنچه بیش از هر چیز قصد داریم روی آن تاکید کنیم، این است که انقلاب ایران در سال 57 قوایی را آزاد کرد، نیروهایی را بیدار کرد، گرایشات و تمایلات اجتماعی را شکل داد و به صحنه آورد که حتی توسل به 28  سال بربریت عظیمی که به دنبال آن بر جامعه حاکم شد نیز هنوز نتوانسته است آنها را به حالت اول برگرداند و این نیروهای آزاد شده، این گرایشات بیدار شده و این تغییرات به بار آمده و ضرورتهای ایجاد شده روز به روز، بروزات هر چه آشکارتر و همه جانبه تری به خود می گیرند. این نیروها، گرایشها و ضروریات جدید که اساسا توسط انقلاب ایران سربلند کردند، چنان قوی و سهمگین بودند که تنها سبعانه ترین شیوه های سرکوب و ددمنشانه ترین نسل کشی های حکومت اسلامی لازم بود تا از تحقق آن جلوگیری کند.

بیانیه اعلام موجودیت دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای سراسر ایران

همه دانشجویان زندانی باید فورا آزاد شوند !

آزادیخواهان جهان!

زندانی، شکنجه و فشار و دستگیری و تعقیب دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب همچنان ادامه دارد.

درحالی که بیش از ٤٠ نفر از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب در زندان ها بسر میبردند، نیروهای امنیتی حکومت اسلامی ایران  ١٠ تن دیگر از یاران ما را در تهران در حالی که جمع شده بودند  تا درباره اقدامات بعدی برای آزادی رفقایشان بحث کنند، دستگیر و روانه زندان اوین کرد. درمشهد، سنندج، مریوان و قزوین و اصفهان به خانه های دانشجویان حمله کرده اند و تعداد دیگری را ربوده اند و روانه زندان کرده اند.  

حکومت اسلامی یاران ما را در حالی که بشدت شکنجه شده اند، به دیگر زندانیان نشان میدهد تا آنها را بترساند. ابراهیم لطف اللهی یکی از دانشجویان زندانی را زیر شکنجه به قتل رسانده اند، پیمان پیران در حالی که پا و کتف راستش را شکسته اند، بهروز کریمی زاده در حالی که بر بدنش جای زخم های عمیق دیده میشده است را بخصوص بارها به نمایش گذاشته اند. نیروهای امنیتی یاران ما را زیر شدیدترین شکنجه ها قرار داده اند تا اتهامات واهی را که به آن ها نسبت میدهند را قبول کنند و در شوهای تلویزیونی کثیف سازمان داده شده از طرف خودشان شرکت کنند. کسانی که جرمی جز دفاع از آزادی و برابری و انسانیت ندارند را میخواهند وادار به قبول اتهامات پوچ رابطه با احزاب اپوزسیون بکنند.  

ما دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب سخنگو و پرچمدار انسانیت و آزادی و برابری در ایران هستیم. حکومت اسلامی تلاش دارد با سرکوب ما، کل جنبش آزادی و برابری را در ایران سرکوب کند.

گرامی باد 26 بهمن روز کومه له!

بهرام رحمانی

روز گرامیداشت کومهله، روز قدردانی و ارجگذاری به یک جریان اجتماعی است که پرچمدار استراتژی کمونیستی در جنبش کردستان است. کومه له در سه دهه گذشته، دوران سخت و پر تحولی را با سرافرازی و پیروزمندانه پشت سر گذاشته است.

روز کومهله، روز گرامیداشت یاد هزاران مبارز انقلابی و کمونیست است که در راه آزادی و آرمانهای کمونیستی با سربلندی جان باختند. یاد همه جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم گرامی باد!

روز کومه له، روز پدران و مادران و خواهران و برادرانی است که عزیزانشان در صفوف کومه له در جنگ نابرابر با نیروهای جهل و جنایت حکومت اسلامی جان باخته اند اما آن ها هم چنان کومه له را سازمان محبوب خود می دانند. چرا که این جریان اجتماعی و محبوب، اهداف و آرمان های جان باختگان راه آزادی و سوسیالیسم را بی وقفه پیگیری می کند.

این روز عزیز را به کارگران و کمونیستها و مردم انقلابی و برابریطلب کردستان و سراسر ایران، خانواده های جان باختگان صفوف کومه له و حزب کمونیست ایران، و همچنین رفقای عزیزم در صفوف کومهله و حزب کمونیست ایران، صمیمانه تبریک میگویم!

جمهوری  اسلامی وحشت  خود  را از گسترش آگاهگری و مبارزجوی دانشجویان کتمان نکرده  و برای مقابله  با فضای رادیکال و پیشرو در  جنبش  دانشجویی سیاست  سرکوب، دستگیری و شکنجه دانشجویان  را برنامه  ریزی کرده تا بدینوسیله  دانشجویان  مبارز  را  مرعوب فضای سرکوب و اختناق  نموده  و  آنان  را  به  عقب نشینی وادارد.  اما علیرغم سرکوبگریهای  رژیم اسلامی، دانشجویان  مبارز تن  به سیاستهای  سرکوبگرانه  رژیم اسلامی  ایران  نداده  و  به  شیوه های  مختلف   اعتراضات  و مبارزات خود  را ادامه  داده اند.

 جمهوری  اسلامی قبل از فراسیدن  16  آذر دور تازه ای از تعرض به  جنبش دانشجویی را آغاز  کرد  که  بعد از  16  اذر هم آنرا  ادامه داد . در  جریان  این  تعرضات   دهها  نفر  از  دانشجویان مبارز و آزادیخواه را  دستگیر کردند.  تعرض رژیم جمهوری اسلامی به  دانشجویان که  به  قصد ممانعت  از  برگزاری روز دانشجو و به عقب واداشتن آنان   انجام گرفته بود نتوانست دانشجویان  را  مرعوب فضای رعب   و وحشت نماید.  16 آذر تحت  فضای پلیسی که  جمهوری  اسلامی بوجود  آورده بود   از  سوی طیف وسیعی  از  دانشجویان  گرامی  داشته شد.  موج  وسیع اعتراضات داخلی  و بین المللی که علیه   دستگیری  دانشجویان که  هم اکنون  نیز  این  اعتراضات  به اشکال  مختلف ادامه دارد جمهوری  اسلامی  را  مجبور  به  آزاد کردن  تعدادی  از دانشجویان دستگیر  شده  در  ازاء  وثیقه های سنگین نمود. هنوز  تعداد  زیادی  از  دانشجویان  در  زندانهای  جمهوری  اسلامی و  تحت  شکنجه و آذیت  وآزار مامورین  رژیم  بسر  می برند.

 دانشگاههای  ایران یکی از  کانونهای  اصلی مبارزه  آزادیخواهانه مردم ایران بر علیه  نظام دیکتاتوری اسلامی حاکم بشمار  میروند . کابوس و وحشتی که  جمهوری  اسلامی  را  فرا  گرفته اینست  که  اولا   آنان از  این  هراسناک هستند  که فعالیتهای آگاهگرانه و رادیکالی که  از  دانشگاهها برمیخیزد به  مقیاس اجتماعی وسیعتری  گسترش  یابد  و دوما  اتحاد  بین  جنبش  دانشجویی  و جنبش  کارگری   بر  سایر جنبشهای  اعتراضی دیگر  نیز آن چنان  اثرات مثبتی  بر جای گذارد،  که  جمهوری  اسلامی  مرگ خود  را  در آن  ببیند.  

کارگران، مردم آزادیخواه، سازمانهای مترقی و بشر دوست

 باید به هر  شکل ممکن علیه اختناق و فضای پلیسی ، علیه دستگیری دانشجویان  و فعالین  کارگری، ایستاد و  با فعالیتهای مشترک جمهوری  اسلامی را  تحت  فشار  قرار  داد  تا کلیه  دانشجویان  دستگیر شده  را آزاد کنند.

  آزادی کلیه دانشجویان دستگیر شده،  آزادی تمام  زندانیان  سیاسی،  خواست  همه  مردم  ایران  است. مبارزه  تا آزادی تمام دانشجویان دستگیر  شده، تا  آزادی تمام زندانیان  سیاسی و تا... ادامه  دارد.  به  این  اعتراض و  مبارزه  سراسری بپیوندید.

زنده باد سوسیالیسم

کمیته  خارج کشور حزب  کمونیست  ایران

9 فوریه 2008

در حمایت ازفراخوان سراسری ١٦ فوریه ٬ با مبارزه متحدانه

دانشجویان در بند راآزاد کنیم!

حمله به دانشجویان چپ و دستگیری آنان در آستانه و پس از برگزاری مراسم روز دانشجو اتفاقی نبود، بلکه از قبل و با صلاح دید تمام جناح های رژیم طراحی شده بود . از  جمله می توان به مقالات و نوشته های نظریه پردازان اصلاح طلبان حکومتی امثال علوی تبار و محمد قوچانی و حمله به جریان چپ دانشجویی از جانب عما مه داران و شیوخ اصلاح طلب اشاره کرد.

 حتی این ها وقاحت را به حدی رساندند که در مورد حضور چپ در دانشگاههای ایران و ابعاد آن به دولت نظامی - امنیتی هشدار دادند که همین امروز باید کاری کرد و فردا دیر خواهد بود. جناح  مسلط بر دستگاه حکومتی هم که در کمین فرصت بود که گوی سبقت را از اصلاح طلبان ربوده و جنبش چپ را به خیال خود خفه نماید، از موقعیت بدست آمده در قبل و بعد از 13 آذر استفاده نمود و با یورش به منازل و محیط دانشگاه  و در خیابان، دانشجویان را ربود ه  و بدست شکنجه گران آدم کش در زندانها سپرد.

ا گرچه رژیم جمهوری اسلامی با دستگیری  دهها تن از دانشجویان و به قتل رساندن ابراهیم لطف الهی دانشجوی 23 ساله دانشگاه پیام نورسنندج در زیر شکنجه، ضربه ای را بر چپ رو به رشد در دانشگاهها وارد نمود اما نه تنها به اهدافش، که جلوگیری از برگزاری مراسم روز دانشجو و به سکوت  کشانیدن محیط دانشگاه و ایجاد رعب و وحشت بود، نرسید بلکه با اعتراضات و تجمعات گسترده ای در داخل و خارج روبرو گردید: تشکلهای چپ دانشجویی در بسیاری از دانشگاهها اعلام موجودیت کرد ند و نشان داده شد که چپ در دانشگاه ریشه دارتر از آن است که اینگونه حذف فیزیکی شود.

با مبارزات و گردهمآئی های متحدانه و قهرمانانه خانواده ها، پشتیبانی ارگانها و تشکلهای کارگری و مدافعان آزادیخواهی در داخل و با گسترش اعتراضات بین المللی از دانشجویان دربند، رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی مجبورشد که تعداد زیادی از دانشجویان چپ را، هر چند در قبال وثیقه های سنگین، آزاد نماید. شکی در آن نیست  که مبارزه برای آزادی مابقی دانشجویان دربند و تا نفر آخر ادامه خواهد داشت .

اعلام روز بین المللی در 16 فوریه 2008 از جانب دانشجویان چپ و آزادیخواه فرصتی است دوباره در همبستگی با جنبش چپ دانشجویی و مبارزه ای متحد برای آزادی تمامی دانشجویان دربند. ما نیز به سهم خود از این مبارزه به حمایت برخاسته، با تمام نیرو دراین اعتراضات شرکت نموده و همه مدافعان آزادی را به شرکت فعال در آن فرا میخوانیم.

کمیته اجرایی اتحاد سوسیالیستی کارگری
12 فوریه 2008

پيام تبريک بمناسبت فرارسيدن روز 26 بهمن روز کومله

 روز 26 بهمن در اذهان کارگران و زحمتکشان و تمامى مردم کردستان ياداور حاکميت شوراهاى منتخب مردم اکثرشهرهاى کردستان و حاکميت خود مردم  ومبارزه و مقاومت مردم حق طلب و آزاديخواه کردستان وديگر انسانهاى برابرى طلب و مبارزين راديکال و مارکسسيت لنينيست سرتاسر ايران مى باشد که اين را با نام کومله مى شناسند و هر سال در اين روز کارگران و زحمتکشان ومردم آگاه کردستان و ديگر نقاط ايران با برپايى آتش بر سر بلندترين کوههاى شهر و روستاهاى کردستان و برپايى مراسم جشن به شيوههاى گوناگون اين روز را گرامى مىدارند و با خون شهيدان و آرمانهاى کارگران و زحمتکشان پيمان تازه کرده. و پيمان مى بندند که هرچه راسختر و مقاومتر ومتحدانه تر  در امر مبارزه برابرى طلبانه و طبقاطى گام برداشته و هر چه بيشتر رژيم و کل نظام سرمايه دارى را تحت فشار قرار داده و به هدف نهايى که همانا نظام سوسياليستى و کومونيستى مى باشد در آينده نه چندان دور دست پيدا کند ؛

بمنظور تبريك گفتن و تازه کردن پيمان با خون شهيدان و آرمانهاى کومله ما جمعى از خانواده شهيدان کومله و حزب کمونيست و جمعى از هواداران و کارگران و رانندگان و تعميرکاران ومردم آگاه سنندج و روستاهاى اطراف وجمعى از هواداران کومله و حزب کمونيست ايران در استان کرمان روز کومله را به تمامى کارگران و زحمتکشان ومردم ستمديده ايران و خانوادههاى شهيدان و تمامى مبارزين راديکال و برابرى طلب تبريک مى گوييم.

 
 جمعى از خانواده جانباختگان و هواداران کومله و حزب کمونيست ايران منطقه مارنج و موچش از توابع کامياران

جمعى از خانواده جانباختگان و هواداران کومله و حزب کمونيست ايران منطقه توريور و چم شار  سنندج

جمعى از تعميرکاران و کارگران شهرک صنعتى سنندج

جمعى از رانندگان کاميون و بار برى شهر  سنندج

جمعى از رانندگان مسافربرى برون شهرى اتوبوس ومينى بوس سنندج

جمعى از هواداران حزب کمونيست ايران و کومله از شهرهاى ايرانشهر و بم و جيرفت و کرمان

بهمن ماه 1386

انقلاب 57 و عزاداری سلطنت طلبان

           بهرام رحمانی

bamdadpress@ownit.nu

در آستانه بیست و نهمین سالگرد انقلاب بهمن 1357 مردم ایران، قبل از هر بحثی ضروری است که یاد همه عزیزانی که در راه آزادی و برابری و عدالت اجتماعی در حکومت پهلوی و در انقلاب 57 و در حکومت اسلامی جان باختند را گرامی بداریم! بهترین یاد زنده نگاه داشتن خاطره این عزیزان، ادامه و پیگیری هر چه جدی تر مبارزه آن ها در راه آزادی، برابری و سوسیالیسم، برپایی جامعه ای است که در آن، حرمت و موجودیت انسان بالاتر از هر مسئله و مصلحت اقتصادی و سیاسی حکومت مورد توجه قرار گیرد.

واژه انقلاب معنی و مفهوم بسیار گسترده اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی عمیق و با ارزشی دارد. هر چند حکومت اسلامی و به طور کلی جریانات رنگارنگ بورژوازی آن را خدشه دار کرده است. انقلاب به معنی دگرگونی عمیق و واژگون کردن حکومتی که بر علیه منافع مردم عمل می کرده است. و برپایی حکومتی که منافع توده های مردم را تامین کند و در کنترل مردم و خدمت گزار مردم باشد نه مافوق مردم. انقلاب یعنی بر چیدن بساط تبعیض و نابرابری، ظلم و ستم، سانسور و اختناق و برقراری یک جامعه آزاد، برابر، عادلانه و مرفه.

انقلاب علم رهایی انسان است که نیروها و سیاست ها و شعارها و اهداف خود را می طلبد و با توجه به شرایط خاص هر کشوری شرایط و اعتلای انقلابی و تحقق آن فراهم می گردد. بنابراین، انقلاب نه با دستور کسی و جریانی راه می افتد و نه تعطیل می شود. انقلاب، باید زمینه ها و انگیزه های قوی اقتصادی، سیاسی و اجتماعی را پشت سر خود داشته باشد. انگیزه هایی که رهایی بخش باشد و به ستم و استثمار انسان از انسان پایان دهد. در انقلاب 57 دیدیم که انقلاب به معنای واقعی همبستگی و اتحاد انسانی را به حدی ارتقا داد که هر انسانی حتی خود را به جلو گلوله سرکوبگران سرمایه می انداخت تا به بغل دستی خود اصابت نکند و یا او را از تیررس سرکوبگران خارج کند. در انقلاب دیدیم که چگونه مردم در منازل خود را باز می گذاشتند تا انقلابیونی که در تعقیب سرکوبگران قرار داشتند در منزل آن ها پناه بگیرند بدون این که آن ها را بشناسند. در دوره انقلاب بشاشیت و شادابی اجتماعی و عشق به پیروزی به اوج خود می رسد و کم تر منافع فردی مدنظر قرار می گیرد.

بشری که حق اظهار عقیده و بیان فکر خود را نداشته باشد موجودی زنده محسوب نمی شود. «مونتسکیو»

حکومت اسلامی ایران، با رشد و گسترش مبارزه بر حق و آزادی خواهانه نویسندگان، هنرمندان، روزنامه نگاران، وبلاک نویسان و جنبش های اجتماعی (جنبش دانشجویی، جنبش کارگری، جنبش زنان) و مبارزه مردم جان به لب رسیده، سرکوب های خود را هر چه بیش تر عریان تر کرده است.

خبرها و گزارش های رسمی رسانه های حکومتی، پس از گذشتن از صافی سانسور روزمره خبرهایی درباره شکنجه و اعدام، توهین به زنان و جوانان در خیابان ها، گرانی و تورم، فقر و فلاکت اقتصادی فزاینده، بیکاری، قطع گاز و برق در سرمای جان کاه، دزدی و اختلاس مدیران و مقامات دولتی، اعتصاب و اعتراض کارگران، و... منتشر می کنند.

هنوز ده ها تن از فعالین چپ و آزادی خواه جنبش دانشجویی که در مقطع 16 آذر امسال دستگیر شده اند در زندان ها به سر می برند.

شکنجه گران حکومت اسلامی، ابراهیم لطف اللهی دانشجوی ترم 5 دانشکده حقوق سنندج، که از روز ۱۶ دی 1386 در سر جلسه امتحان بازداشت کرده بودند، زیر شکنجه به قتل رساندند. روز ۲۵ دی 1386، به خانواده این دانشجو، اطلاع داند که پسرشان در زندان خودکشی کرده است و برای تحویل گرفتن جسدش به گورستان مراجعه کنند. علی رغم حضور خانواده اش در گورستان، مامورین از تحویل جسد امتناع ورزیدند و در ساعت ۱۱ همان شب جسد را  دفن کردند و روی قبرش بتون ریختند. نیکبخت، وکیل خانواده لطف اللهی خواستار نبش قبر و کالبد شکافی شده است. اگر پرونده قتل «زهرا  کاظمی»، خبرنگار ایرانی - کانادایی و یا پرونده قتل خانم دکتر «عامری» که در زندان امر به معروف همدان به قتل رسید به سرانجام رسید؟ پرونده این قتل و حشیانه نیز به سرانجام خواهد رسید؟!

در آستانه گرامیداشت روز کومه له در گفتگو با حسن شمسی، نماینده کومه له در خارج کشور

حسن شمسی:چنانچه اشاره کردید مراسم روز کومه له هرساله چه در کردستان و چه در کشورهای دیگر برگزار می